Ze noemt zich ‘Lady Bird’, maar eigenlijk heet ze Christine. Ze woont in Sacramento, maar wil studeren aan de oostkust. Ze heeft een dikke hartsvriendin, maar dumpt die voor een populaire. Ze schaamt zich mateloos voor haar familie, die zielsveel van haar houdt.
Lady Bird is bovenal een puber, die van alles haat, nog veel meer wil en daar weinig voor doet. Het verhaal is zo herkenbaar dat het haast voelt als cliché. Waren we niet allemaal ooit zo jong en zo onmogelijk? Toch valt het niet mee om empathie te voelen voor de hoofdpersoon, laat staan me in haar te verplaatsen.
‘I want you to be the very best version of yourself,’ zegt haar veeleisende en hardwerkende moeder, die het goed bedoelt maar het zelden goed lijkt te doen. Haar vader is zachter, maar nogal zwaar op de hand. Zelf weet ze het per definitie beter, al twijfelt ze aan alles. ’What if this is the best version?’
Het vervolg laat zich raden, inclusief een scène met een zelfbedachte naam voor een ster.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *